Grafiklere Daha Az Bakarak Daha Çok Kazanılır mı?

Hepimizin bildiği üzere, uzun çalışma saatleri günlük yaşantımızın çok büyük bir kısmını kapsıyor. Fakat yapılan araştırmalar, insanların işyerinde geçirdikleri müddetin büyük kısmını işe tam olarak ayırmadıklarını gösteriyor. Birçok çalışan, iş yapıyor üzere görünse de zihinsel olarak orada bulunmuyor. Daima çalışma temposunun getirdiği bilişsel yorgunluk, tükenmişlik, can meşakkati, dikkat dağınıklığı, buna ek olarak özel hayat problemleri, geçim telaşı ve uzun mesai saatleri üzere etkenler; çalışanların kendilerini işlerine tam manasıyla verememelerine ve içsel çatışmalarla iş temposu ortasında gidip gelmelerine neden oluyor.

Bu durumdan yola çıkan Andrew Barnes, insanların birebir fiyat karşılığında haftada dört gün çalışmalarının üretkenlikleri üzerindeki tesirini araştırmak istemiştir. Öncelikle tarihi örneklere bakarak, hafta tatilinin olmadığı periyotlarda haftanın yedi günü çalışıldığını, çalışma mühleti altı güne indirildiğinde ise genel üretim ve verimliliğin artığını fark etmiştir. Bu sonuçtan hareketle, kendi şirketinde bu fikri denemeye karar vermiştir. Çalışanlarına bir aylık müddet tanımış ve bu müddet boyunca işlerini nasıl daha verimli yapabilecekleri üzerine düşünmelerini istemiştir. Ayrıyeten çalışanlardan, mevcut süreçlerdeki üretkenlik sızıntılarını (verimsizlik kaynaklarını) tespit edip bunlara yönelik tahlil teklifleri geliştirmeleri talep edilmiştir.

Verimsizlik kaynaklarını çözmenin müspet etkisi

İnsanların dinlenmek ve eğlenmek için daha fazla vakitlerinin olması, aileleriyle ve sevdikleriyle daha çok vakit geçirebilmeleri, kendi ilgi alanlarına ve hobilerine daha fazla vakit ayırabilmeleri hem verimliliklerini hem de işe yönelik motivasyonlarını kıymetli ölçüde artırmıştır. Çalışanlar, fazladan bir tatil günü sayesinde nitekim dinlenebildiklerini ve işe döndüklerinde kendilerini daha “tazelenmiş”, zihinlerini ise daha “berrak” hissettiklerini belirtmişlerdir.

Araştırma sonuçlarına nazaran çalışanların gerilim düzeyleri %15, toplumsal medyada geçirdikleri vakit %35 oranında azalmış; buna rağmen uyku kaliteleri ve dikkat müddetleri besbelli formda güzelleşmiştir. Bu durum, bireylerin zihinlerini işlerine daha kolay verebilmelerini sağlamıştır. Bununla birlikte, çalışanların aile hayatlarının ve ikili alakalarının de olumlu istikamette geliştiği; bu güzelleşmenin dolaylı olarak iş hayatına da müspet yansıdığı fark edilmiştir. Emsal uygulamaların yapıldığı farklı şirketlerde de (çalışma saatleri yahut günleri azaltıldığında) emsal sonuçlar elde edilmiş, hatta birtakım şirketlerde verimliliğin ve kârlılığın artığı tespit edilmiştir.

Daha ayrıntılı bilgi almak için aşağıdaki görüntülerden yararlanabilirsiniz:

Trader’ın çalışma saatleri nasıl olmalı?

Özetle, insanların daha uzun saatler çalışmaları, her vakit daha üretken olacakları manasına gelmemektedir. Bu durum, traderlık ve yatırımcılık bağlamında da birebir geçerlidir. Öğrenme sürecinin birinci devirlerinde daha fazla vakit ayırmak elbette değerlidir; lakin asıl fark yaratan, sahip olunan vakti nasıl kullandığımızdır. Günde 12 saat boyunca grafikleri izleyen bir trader’ın, günde sırf 2 saatini tahlillere ayıran bir trader’dan kesinlikle daha âlâ ve başarılı olacağını söyleyemeyiz. Burada kıymetli olan, bu iki kişinin vakti nasıl değerlendirdiğidir: Grafikleri izlerken neye odaklanıyorlar? Vakitlerini nasıl yapılandırıyorlar? Dikkat ve odaklanma müddetlerini nasıl yönetiyorlar? Sistemlerini nasıl test ediyor ve nasıl geliştiriyorlar?

Bu iki kişinin aldıkları kararların muvaffakiyet oranı ve performanslarındaki farklılık, çalışma müddetlerinden çok çalışmalarının niteliğinde batındır. Bu nedenle, çalışma saatlerinizi artırmaktan çok, onları istikrarlı ve verimli hale getirmek, uzun vadede çok daha sağlıklı ve hakikat kararlar almanızı sağlayacaktır. Bazen ilerlemenin yolu daha fazla çalışmaktan değil, bir adım geri çekilip düşünmekten geçer. Orta vermek, zihnimizi tazeler; tazelenen bir zihinse piyasayı çok daha berrak görmeye başlar.

Daha verimli çalışabilmek için neler yapabiliriz?

Buradan çıkarabileceğimiz birkaç kıymetli strateji mevcut. Öncelikle, tıpkı Barnes’in çalışanlarına yaptırdığı üzere, sizler de kendi çalışma rutinlerinizi gözden geçirerek verimliliğinizi etkileyen faktörleri belirleyebilir ve hangi alanlarda gelişim fırsatlarının bulunduğunu tespit edebilirsiniz.

İkinci olarak, tam vakitli traderlık yapan şahıslar için grafiklere tüm gün bakmanın birden fazla vakit mana söz etmediğini unutmamak gerekir. Ne kadar çok bakarsanız, süreç alma isteğinizin de o kadar artacağını biliyoruz. Bu nedenle, vaktinizi tesirli ve verimli formda yapılandırmak; kendinize, sevdiklerinize ve farklı uğraşlara, yeni hobilere vakit ayırmak başarınızı daha sürdürülebilir hale getirecektir. Tıpkı vakitte dikkat sürenizi uzatacak, gerilim düzeyinizi azaltacak ve bağlantılarınızı güzelleştirecektir.

Son olarak, birçok kişinin aslında tam vakitli traderlık yapmadığını, mevcut işlerine ek olarak bu alanda yer aldığını biliyoruz. Münasebetiyle, mevcut temponuza ek bir yük bindirirken “tüm gün ekran başında olmalısınız” üzere klasik telaffuzları yine düşünmekte yarar var. Bu noktada bu klasik telaffuz yerine, tesirli ve verimli bir izleme temposunun başarılı trade ve yatırım kararları verilmesini sağlayacağını hatırlamak motivasyonunuzu canlı tutmanıza, disiplininizi korumanıza ve çıkarlarınızı artırmanıza yardımcı olacaktır.

Önemli olan nicelik değil niteliktir.

Trade sıklığınız tam vakitli bir trader’a nazaran daha az olabilir; fakat unutmayın ki asıl emel süreç sayısını değil, kasanızı büyütmektir. Bu da bizi döngüsel bir istikrara götürür: Nizamlı fakat verimli biçimde yürütülen kısa vadeli çalışma rutini, gündelik hayat kalitenizi (ilişkiler, uyku sistemi, dinlenme alışkanlıkları) artırır. Bu artış ise daha sağlıklı ve gerçek kararlar vermenizi sağlar. Sonuçta kasanız büyüdükçe, kendinize ve sevdiklerinize daha çok vakit yaratabilir, iş yükünüzü azaltacak yeni fırsatlara yatırım yapabilirsiniz.

Daha ayrıntılı teklifler için aşağıdaki görüntüyü izleyebilirsiniz:

Çoğu insan yavaşlayamıyor yahut orta vermeyi kendisine maliyetli bir lüks olarak görüyor; zira durduklarında yeteneklerini, işlerini yahut muvaffakiyetlerini kaybedeceklerinden korkuyorlar. Alışkanlıklar da bu durumu pekiştirici bir tesire sahip. Gün boyunca çalışıp tükenmiş hissetmediğimiz sürece o günü verimli geçirdiğimize inanmakta zorlanıyor, suçluluk duygusu eşliğinde boşa geçmiş bir gün fikrine kapılıyoruz. Haftalık çalışma saatlerini 4 güne düşürmeyi teklif eden Andrew Barnes’in gençlik yıllarında, City of London’da neredeyse haftanın her günü, sabah 07.30’dan akşam 19.30’a kadar ağır bir tempoda çalıştığını kısa bir not olarak düşmek isterim; yani aslında kendi tecrübelerinden yola çıkarak bu sistemi yapılandırmış.

İleri Okumalar, Yararlanılan Kaynaklar ve Öneriler

• Andrew Barnes, The 4 Day Week: How the Flexible Work Revolution Can Increase Productivity, Profitability and Well-being, and Create a Sustainable Future
• Dr. Brett N. Steenbarger, The Daily Trading Coach
• Johann Hari, Çalınan Dikkat